ماه رمضان شد، مى و میخانه بر افتاد

عشق و طرب و باده، به وقت ‏سحر افتاد

افطار به مى کرد برم پیر خرابات

گفتم که تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد

با باده، وضو گیر که در مذهب رندان

در حضرت حق این عملت ‏بارور افتاد



موضوعات مرتبط: شعر

تاريخ : جمعه ۱٤ امرداد ۱۳٩٠ | ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ | نویسنده : محسن | نظرات ()