هیچکس نمی داند ،

       هیچکس نمی بیند

                         و هیچکس نمی فهمد

که در این لحظه چه می کشم ،

چه می بینم ،

چه دردی سنگینی می کند .

               کاش طاقت بیاورم ...

توانم نیست ،

   نایم نیست ،

          درین بیغوله جایم نیست،

نفس در سینه ام سنگین و سخت است و ای کاش این نفس ایندفعه دیگر اندرون سینه ی تنگم بماند و دیگر برنیاید،

و آرام و خموش و ساکت و عریان تن یخ بسته ام

         در خاک بیجان زمین سکنی گزیند.

                               خدایم کاش برگردم بسویت ...کاش



موضوعات مرتبط: شعر

تاريخ : جمعه ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ۱:۱۳ ‎ب.ظ | نویسنده : محسن | نظرات ()