پایان راه تو نبودی

   پایان راه رقص نگاهت بود

پایان راه تو نبودی

     تنها بازی مردمک هایت

        نمک پاش زخم هایم شد

   دل ناله می کند از من

    دل ناله می کند از عشق

       جای باران خالی است

باران...باران...باران...

 

باران...

     بهانه خوبی است برای گریستن

  شرم است

     در پیش چشم تو اشک ریختن

  شرم است

      این ارزن غرور را شکستن

  شرم است

  آری

   باران بهانه ی خوبی است

  وقتی...

   آتش زبانه می کشد از بند بندم

                        افسوس

        پایان راه تو نبودی تو بودن بود

   و من

          پرواز تو را

                         در کنج بی نهایت این قفس

                                                              به نظاره خواهم نشست

  آری...

  پایان راه سوختن من شد

   پایان راه عادت من شد

         شرم است که بگویم.....لیک

                        دل داده ام هنوز...... به پایان راه

 

 

پ.ن:

قلب منی...   جون منی...   عمر منی....

حس منی...   همه کس منی...

عشق منی



موضوعات مرتبط: شعر , عکس

تاريخ : شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ۱:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : محسن | نظرات ()