امانت می دهی بر من 

  تراش غصه هایت را؟

     مداد دلخوشی هایم

به سطر اول انشای این روز زمستانی بشکسته

  من آن را باید از نو خوب بتراشم

تا ساعتی دیگر

     به پایان می رسد این امتحان سخت

                                                      این انشاء

  آری:

        باید از خوشبختی بر نویسم امتحانی سخت

                                                                    تراشت نیست!!!

  چرا اینقدر بخت من

            اسیر خط پیشانی است؟؟

  نمی دانم

       مدادت را امانت بسپرش تا من

                   رسانم سطر اول را به خط آخر این دفتر بیرنگ و آشفته


 

گوش کن:

  چه می گویی؟؟؟

  صدای زنگ می آید!!!

       نمی خواهد مدادت را به دستان من بدبخت بسپاری

 معلم از ته سالن:

                        عزیزانم!

    زمان امتحان اکنون به پایان می رسد

    تمام برگه ها بالای سرها راست بنشینید

و.و.ولی آقا معلم؟؟؟

    هیس!!!

    برگه ات بالا 

                   وقت اتمام است!!!

 

پ.ن 1: خداوندا شکرلبخند

پ.ن 2: امتحانات شروع شده، دعا می کنم همه موفق باشیدقلب

پ.ن 3: خوب معلومه دیگه، تا پایان امتحانات (شاید هم بیشتر) نیستم(دوستون دارم)بای بای 

پ.ن 4: درگوشی (در مورد قالب هم نظر بدید)ابرو

 



موضوعات مرتبط: شعر

تاريخ : شنبه ٢۱ خرداد ۱۳٩٠ | ٩:۳٩ ‎ق.ظ | نویسنده : محسن | نظرات ()